Türk
dili, sayın dili olduğundan, koskoca tarihi de kendinde saklamakta,
yüzyıllardan bugünedek taşımaktadır. Onun gizemlerine vardıkça, tarihin
derinliklerine inmiş, kapalı kapılarını açmış, karanlığına ışık tutmuş
oluyoruz. Türk dilinin her bir sözcüğü, tarihin bir yaprağı, kapısıdır. Böyle
sözcüklerden biri de dilimizde birçok sözcüklerin temelini oluşturan “AL”
sözcüğüdür. Dilimizde, birçok anlamda kullanılmaktadır. Onlardan biri manevi
anlamda yükseklik, tanrısallık, kutsallık, yücelik, diğeri ise parlama,
ışınlanma, ışık saçma anlamıdır. Birinci söylediğimiz anlamlarda, bu kökten
türeyen sözcükler çoktur. Örn,